المسعودي ( مترجم : م . ابو القاسم پاينده )

281

التنبيه والإشراف ( فارسي )

ذكر روزگار يزيد بن معاويه بيعت يزيد بن معاويه كه كنيه‌اش ابو خالد و مادرش ميسون دختر بجدل كلبى از بنى حارثة بن جناب بن هبل بن عبد الله بن كنانة بن بكر بن عوف بن عذرة بن زيد اللات بن رفيدة بن ثور بن كلب بود ، در رجب سال شصتم انجام گرفت . حسين بن على بن ابى طالب رضى الله عنه و عبد الله بن زبير كه حاكم مدينه ميخواست آنها را ببيعت وادار كند از بيعت يزيد امتناع كردند و سوى مكه رفتند . ابن زبير آنجا بماند و حسين كه از مردم عراق نامه و فرستادهء بسيار مبنى بر بيعت و اطاعت به دو رسيده بود ، آهنگ عراق كرد و چون بنزديك كوفه رسيد كه پيش از آن پسر عمويش مسلم بن عقيل بدانجا رفته بود و مردم عراق او را تنها گذاشته و بنامه‌ها و گفته‌هاى خود وفا نكرده بودند و از دورش پراكنده شده و او را به عبيد الله بن زياد تسليم كرده بودند كه وى را كشته بود ، ابن زياد سپاهيانى بهمراهى عمر بن سعد بن ابى وقاص سوى حسين فرستاد كه بروز جمعه دهم محرم سال شصت و يكم كشته شد ( بقولى كشته شدن وى بروز دوشنبه بود و گفتهء اول معروفتر است و اكثر برآنند ) . و در كربلاى عراق به خاك رفت . وى پنجاه و هفت سال داشت و از فرزندان پدرش شش كس با او كشته شدند : عباس و جعفر و عثمان و محمد اصغر و عبد الله و ابو بكر .